Ол кіреберісте тұрып, аяқ киімін есік алдындағы кілемшеге сүртіп жатты. Баяғыдағыдай.
— Бірдеңе ыстық ас бар ма? Ішім күйіп барады…
Мен қалшылдап тұрдым. Қабырғаға сүйеніп, артқа шегіндім. Оның асүйге қарай бет алғанын, бас киімін шешіп, шегеге ілгенін көріп тұрмын. Даусы, жүрісі, тіпті дем алысы — Серік. Бірақ ол емес. Бола алмайды.
— Серік… сен…
— Саған не болды, Күләйша? Өлі адам көргендейсің ғой! — деп күліп жіберді. КҮЛДІ.
Жүрегім тамағыма тығылып қалды.
— Сені жерледік қой. Өзіңнің суретіңді табытқа өз қолыммен салдым.
— Не деп тұрсың сен? Әлде түс көріп жүрсің бе?
Асүйге кіріп, орындыққа жайғасты.
— Әлгі 2022 жылғы қара өрік тосабың бар ма әлі? Сен соны керемет жасайтынсың.
— Сені көрмегелі ақпаннан бері…
— Мен Қарағандыда болдым. Саған айтқанмын. Біраз шаруалар болды.
Ұйқы бөлмеге кіріп, есікті жауып алдым. Қолым дірілдеп кетті. Жәшіктен жерлеуден кейінгі фотосуреттерді шығарып қарадым. Табыт. Қара тас. Туыстар. Бәрі шын еді.
Сол сәтте ваннадан су ағып жатқан дыбыс естілді. Ол баяғыда айтатын ескі әнді ыңылдап айтып тұр. Сол күні таңертең айтқан ән. Өлерінен бірнеше сағат бұрын.
— Сен кімсің? — дедім ақырын, бөлмеден шыққан соң.
Ол маған сабырмен қарады.
— Күләйша… не болды саған? Сұмдық сөз айтып тұрсың ғой.
— Сен Қарағандыда болған жоқсың. СЕН ЖЕР АСТЫНДА ЕДІҢ.
Ол баяу түрегелді.
— Саған бұл жайды әлі айтуға болмайтын еді.
Даусы… өзгеріп кетті. Таныс емес. Салқын.
Маған қарай жақындады.
— Маған 9 күн берілді. Содан кейін бәрі үзілуі керек еді. Бірақ бірдеңе бұзылды. Өзім де нақты түсінбей тұрмын.
— Не бұзылды?
Ол еңкейіп, сыбырлады:
— Ашуға болмайтын бір нәрсе ашылып кетті. Ал мен… мен ғана емеспін, қайтып келген.
Мен сіресіп қатып қалдым.
Сол сәтте — есік қоңырауы шырылдады.
Серік маған қарады.
— Ашпа.
— Кім келді?
— Күләйша… Егер ашсаң, бәрі өзгереді. Мүлде.
Ол өзі де есік тұтқасына қол созды.
Келесі күні аудандық газетте қысқа ғана хабарлама шықты:
«Бір зейнеткер әйел үйінде қатты шок жағдайында табылды. Ол бір ғана сөзді қайталап айта берген:
— Бұл ол емес еді. Бұл ол емес еді. Бұл ол емес еді.»
Ал есік алдындағы кілемшеде — екі адамдікіне ұқсас аяқ киім іздері.
Су.
Жаңа ғана топырақтан шыққандай.
