— Ал егер мен бас тартсам?… — дедім сабырмен, ішім алай-дүлей болып тұрса да, сырт көзге бекем болдым.
Маргарет маған мұздай көзбен қарап:
— Онда мен бұл отбасында сені жоқ деп санаймын, — деді. — Мұнда тек айтқанымды орындайтындар ғана қалады. Сен қарсы шықтың — демек, жаусың.
— Жетеді! — деп Томас орнынан атып тұрды. — Ол менің әйелім. Оған бұлай сөйлеуге хақың жоқ!
Маргарет үнсіз қалды. Ол үшін бұл күтпеген жағдай еді — әсіресе өз ұлының осылай қарсы шығуы.
Сол түні біз үйден кеттік. Қарапайым пәтер таптық — кең емес, бірақ жылы әрі шынайы. Алғаш рет тынысым кеңігендей болды. Шын махаббат пен қолдауды сезіндім.
Бірнеше апта өткен соң мен күтпеген жерден хат алдым. Бастауыш мектептегі бұрынғы әріптесім Маргареттің іскерлік серіктерінің бірімен байланыста болған. Ол адам менімен кездесуді өтінді.
Кафеде отырған кезде ол маған үлкен конверт берді. Ішінде қаржылық құжаттар, жалған шот-фактуралар мен салықтан жалтарған дәлелдер болды. Бұл — Маргареттің жылдар бойы жүргізіп келген көлеңкелі бизнесінің айғағы еді.
Үйге қайтып келген соң бәрін Томасқа көрсеттім. Ол үнсіз тыңдап, мұқият оқып шықты.
— Бұл шындық па? — деді ақырын. — Мұның бәрі анам ба?
— Иә. Бірақ мен сен үшін де, өзім үшін де шындықты таңдадым. Бұл әділет үшін керек.
Біз бұл іспен заңгерге жүгініп, арыз жаздық. Бірнеше аптадан кейін тергеу басталды. Маргаретке ресми түрде айып тағылып, ірі көлемде айыппұл салынды. Оның беделі мен абыройы судай кетті. БАҚ беттерінде «Белгілі бизнесвумен салықтан жалтарғаны үшін тергелуде» деген тақырыптар қаптады.
Ал біз ше? Біз бұрынғыдан да бекем болдық. Томас отбасылық атынан бас тартып, мектепке қайта жұмысқа тұрды. Мен де мұғалімдік жолымды жалғастырып, ауылдық жерлердегі балаларға арналған оқу бағдарламаларын әзірледім.
Кешкісін, балконда отырып шай ішіп отырғанымызда Томас менің қолымды ұстап:
— Сол күні, сен “жоқ” деген сәтте, мен сенің қандай мықты әйел екеніңді ұқтым, — деді.
Мен жымидым.
— Мен тек өзім үшін емес, екеуміз үшін күрестім, — деп жауап бердім.
Күн көкжиекке баяу сіңіп бара жатты. Бұл — ертегідегі бақытты сәт емес, бірақ нағыз өмірдің тыныштығы еді. Біздің арамыздағы сенім — ешқандай ақшаға сатып алынбайтын, ешқандай мансаппен айырбасталмайтын нәрсе еді.
Бітті ме? Жоқ. Бұл — жаңа бастаманың ғана басы еді. Себебі мен — көлеңке емеспін. Мен — жарықпын.
