Асүйде орнаған тыныштық зілдей ауыр еді. Үшеуі де бір-біріне қарап, үнсіз тұрып қалды — батылдық пен әлсіздік арасындағы көзге көрінбейтін арқан сияқты. Айқай да, жылау да болмады — тек үмітсіз үнсіздік.
Ернар терең тыныс алып, не айтарын таба алмай тұрғандай күй кешті. Ол әйелі мен анасын қатар ренжіткісі келмей, жүрегі қақ айырылғандай еді. Ақыры, жай ғана дауыспен:
— Апа, сіз бізде сегіз күннен бері тұрып жатырсыз… Енді қанша уақыт осылай жалғасатынын білмейміз. Айкерім дұрыс айтады. Бұл мәселені нақтылап алған жөн, — деді.
Майраның ерні дірілдеп, қабағы түйілді. Ол мұндай жауапты күтпегені анық. Көмек күткен еді — қарсылық емес.
— Мен кетпеймін. Су құбырлары түгел жөнделмейінше қайда барам? — деді ол. — Бірақ егер осы үйде бірге тұру керек болса, онда мен де өз ережелерімді орнатамын. Көрінбейтін адам болып өмір сүре алмаймын.
Айкерім сабырмен жауап қатты. Дауысы байсалды, бірақ нық еді:
— Жарайды. Егер ереже керек десеңіз, бірге белгілейік. Сіз бұл үйде қалуға шешім қабылдадыңыз — енді біз бұл жағдайға бейімделуіміз керек. Бірақ бәрі әділ болсын: тазалық кестесі, асүйді пайдалану, әркімнің жеке уақыты — бәрі нақты белгіленсін.
Майра таңғалып:
— Не айтқың келіп тұр? — деп сұрады.
— Құрмет туралы айтып тұрмын, — деді Айкерім. — Сіз өзіңіз айтасыз: жастар тәртіп білмейді деп. Ендеше, бізге көрсетіңіз. Не дұрыс, не бұрыс — анықтайық. Қағазға жазып, бәріміз қол қояйық.
Майра үнсіз қалды. Сәлден кейін стаканын қойып, терең күрсінді:
— Жақсы. Келісейік. Бірақ менің де тыныштық пен жайлылыққа мұқтаж екенімді ұмытпаңдар. Бұл жағдай мені психологиялық жағынан да шаршатты. Үйімді су басқаны сияқты — жан-дүниемді де толқын шайып кеткендей.
Ернар анасына қарап:
— Апа, біз де оңай боп жүрген жоқпыз. Біз сізге пана болғымыз келеді, бірақ бәрі тең болуы керек. Сіз өзіңіз айтқандай, екі аптадан кейін бәрі орнына келеді дейік. Бірақ осы уақыт ішінде бәріміз шекара сақтайық.
Айкерім сөзін жалғады:
— Мен азық-түлік пен жинастыруға жауап беремін. Сіз ас дайындай аласыз. Сейсенбі мен сенбі күндері — өз уақытыңыз. Бірақ енді заттарды орынсыз ауыстырмаңыз, рұқсатсыз ештеңені тастамаңыз. Келістік пе?
Майраның қолы сәл дірілдеді.
— Түсіндім. Мүмкін мен асыра сілтеп жіберген шығармын… Бәрі жақсы болсын деп едім. Бірақ не дұрыс, не бұрыс екенін айтсаңдар екен.
Үшеуі бір-біріне қарады. Сосын үндемей, келісім нышаны ретінде стақандарын көтерді.
Бұл сәт шын бітімгершіліктің бастауы еді — әлсіз, бірақ шынайы үмітпен.
Келесі күн — Келісім күні
Таңертең Майра жаңа ережелер енгізді: тоңазытқышта стикерлер пайда болды (“Майраның заттары”, “Айкерім мен Ернардың заттары”), асүйді бірге қолдану реттелді, жиһаздар орнын ауыстырмайтын болды. Ол енді бәрін рұқсатпен жасай бастады, тіпті Айкеріммен бірге үй жинауға кірісті. Майра енді бұйырушы емес, серіктес ретінде әрекет ете бастады.
Он күн өткен соң, үйдің ішкі атмосферасы өзгере бастады. Ернар демалыс күндері таңғы ас әзірлеп, Айкерім құрбыларын шайға шақыратын болды. Майра бұрынғыдай үстемдік құрмай, жай ғана отбасы мүшесіне айналды.
Он төртінші күні құбырлар толық жөнделді. Шаң мен шу, жұмысшылардың аяқ дыбысы — бәрі аяқталды. Қоштасу сәтінде Майра көзіне жас алып:
— Кешіріңдер… Барлығы үшін. Үйге кіріп, бәрін өзімше жасағаным үшін, — деді.
Айкерім қолынан ұстап:
— Біз сіздің кетуіңізді қаламаймыз. Тек әркім өз орнында болғанын қалаймыз, — деді.
Ернар анасының иығына қолын қойып:
— Апа, бізбен болыңыз. Бірақ бізбен тең деңгейде. Біз бір отбасымыз.
Майра күрсініп:
— Уәде берем. Мен де үйренем. Қажет кезде шетке шегінуді де…
Бір айдан кейін – Эпилог
Бір ай өткенде, бұл үй мүлде басқаша көріне бастады. Әлі де кейде дау болатын, бірақ мейірім көбірек еді. Дүйсенбі сайын Айкерім мен Майра бірігіп ас дайындайтын. Сейсенбі — тыныш кеш: теледидарсыз, кітаппен, шәймен. Демалыс күндері бәрі бірге тамақ әзірлеп, әңгіме айтатын.
Майра бұл үйде 32 күн болды. Ол үйіне түнде қайтты — баяғы чемоданы және жаңадан табылған күлкісімен. Ол тек заттарын емес, тәжірибе, түсіністік пен сыйластықты бірге ала кетті.
Есіктен шығарда артына бұрылып:
— Бұл үйде көп тұрмадым. Бірақ жүрегіме жақын боп қалдыңдар, — деді.
Бұл нағыз отбасылық мереке еді.
