Ричард Коулман үйіне жоспардан бір күн ерте оралғанда, ол отбасына сүйкімді тосынсый жасаймын деп ойлаған. Бірақ есікті ашқан сәтте оның жүрегін мұздатқан қорқынышты көрініс күтіп тұрды. Он жастағы ұлы Итан көз жасын тыя алмай, ал оның өгей шешесі Оливия қасықты баланың аузына күшпен тығып, бірдеңені ішкізе алмай әлек болып жатыр. Ричард бәрін толық түсініп үлгермей тұрып-ақ, жүрегі бірден сезді: бұл қарапайым ас емес еді.
Коулмандардың алып сарайы байлықтың белгісі болатын. Бірақ Ричард үшін ең қымбат нәрсе – оның ұлы. Әйелі қайтыс болғаннан кейін Итан әкесінің өміріндегі жалғыз жылуы болды. Кеш сайын Ричард жұмыстан келгенде, Итан жүгіріп келіп, құшағына құлайтын. «Барлығын сен үшін саламын, ұлым», – дейтін ол әрдайым.
Ал олардың жанында тұрған көлеңке – Оливия еді. Ол Ричардтың өміріне тал бойы мінсіз көрініп кірген: сұлу, мейірімді, үлгілі өгей шеше сияқты. Бірақ оның күлкісінің астында өткір қызғаныш жатты. Ричардтың мол байлығы – бүкіл империясы – бір күні Итанға өтетінін білген сайын, оның ішіндегі ашу күшейе берді. Өйткені Итан Оливияны байлықтан алыстатып тұрған жалғыз адам еді.
Қызғанышы күннен-күнге артып, Оливия Итанға жылы көрінуге тырысса да, жүрегі оны жек көрді. Қызметшілер оның суықтығын байқап жүрді, бірақ Ричард ештеңені аңғармады. Ол Оливия ұлын өз баласындай көреді деп сенді.
Итан болса шындықты сезді — Оливияның жанары тым ұзақ тоқтайтын, сөздері тым тәтті, ал қолының жылуы жоқ еді.
Ричард Сингапурға сапарға шығатынын айтқанда, Оливия өзінің сәті келгенін түсінді. Үйде бірнеше күн бойы өзі болатынына қуанып, қызметшілерді ерте жіберіп, Итанның тамағын өзі дайындай бастады. Жоспары қарапайым әрі үрейлі еді: иіссіз, дәмсіз, көзге көрінбейтін у.
Үшінші кеште ол у қосылған ыстық сорпаны Итанға әкелді. «Кел, жаным, кешкі ас», – деді ол күлімсіреп. Итан күдіктеніп, ішкісі келмеді. Оливия қасықты күштеп ұсынғанда, бала жылап жіберді.
Сол сәтте алдыңғы есік ашылды.
— Әке! — деп Итан орындықтан атып тұрып, Ричардтың құшағына жүгірді.
Ричард жанында жылаған баласын, жерде төгілген сорпаны және Оливияның бозарып кеткен жүзін көріп, бәрін түсінді. Ол тек бір-ақ сөз айтты:
— Ертең бұл сорпа зертханаға жіберіледі.
Оливияның беті түнерді. Оның жоспары күйреп еді.
Таң атқанша Ричард Итанның жанында отырып, бір ғана уәде қайталады: егер күдігі расталса, Оливия енді ешқашан оның ұлына жақындай алмайды.
Дауыл жаңа басталды.
