Қолым қатты дірілдеп, телефонды әрең ұстап тұрдым.
Эмма желіде еңіреп жылап тұрды. Ол біздің ескі Honda-ны айдап келе жатты, ал артынан сақалды, ірі денелі бір адам Harley мотоциклімен дәл артынан қалмай еріп келе жатты — әр бұрылысты, әр жолақты ауыстыруды, одан құтылу үшін жасаған әр әрекетін айнытпай қайталап отырды.
— Анашым, ол әлі де артымнан қалмай келеді! Әртүрлі көшелерге бұрылып көрдім. Ол бәрібір артта! Мен қатты қорқып келемін!
— Қызым, телефонды қоя көрме. Жүре бер. Тоқтама. Мен басқа желіде 911-ге қоңырау шалып жатырмын. Полиция бөлімшесіне қарай жүр.
Мен жұмыста едім, одан жиырма минуттық жерде. Дәрменсізбін. Он алты жастағы қызымды біреу аңдып жүр — мен тек оның қорқынышын тыңдаудан басқа ештеңе істей алмадым.
911 операторы мені диспетчерге қосты.
— Ханым, біз екі экипаж жіберіп жатырмыз. Қызыңыз мотоциклді сипаттай ала ма?
— Ол қара түсті, қатты дыбыс шығарады, ал жүргізуші нашивкалары бар былғары жилет киген. Анашым, ол маған жақындап келеді. Тоқта дегендей ишара жасап жатыр. Мен тоқтамаймын!
— Тоқтама, қызым. Полиция келе жатыр.
Минуттар сағаттай өтті. Сосын Эмманың телефонынан сиреналардың даусы естілді. Артынша оның айқайы шықты:
— Анашым! Полиция келді! Олар оны тоқтатты! Олар—
— Эмма? ЭММА?
— Анашым, полиция оны қамауға алып жатқан жоқ. Олар… олар қол алысып жатыр. Күліп тұр. Анашым, не болып жатыр?
Мен барлық жылдамдық шектеулерін бұзып, оған жеттім. Барсам, Эмманың Honda-сы жол жиегінде тұр. Екі полиция көлігі. Ал байкер — офицерлермен ескі таныстай сөйлесіп тұр. Қызым әлі де көлігінде, қатты қорқып отыр.
— Эмма! Жақсысың ба? — деп жүгіріп бардым. Ол менің құшағыма құлап, жылап жіберді.
Офицерлердің бірі жақындады.
— Ханым, сіз анасысыз ба?
— Иә! Неге оны тұтқындамайсыздар? Ол қызымды үш миль бойы аңдыды ғой!
Офицер қолын көтерді.
— Ханым, сабыр сақтаңыз. Бұл — Томас Рид. Өрт сөндіру қызметінің жиырма жылдық ардагері. Guardian Angels мотоцикл клубының мүшесі. Ол қызыңызды аңдыған жоқ.
Томас алға шықты. Көзі мейірімді, даусы сабырлы.
— Ханым, қызыңызды қорқытқаным үшін кешірім сұраймын. Ондай ниетім болған жоқ.
— Онда ниетіңіз қандай болды?
Ол Эммаға қарады.
— Қызым, үш миль бұрынғы жанармай құю станциясы есіңде ме?
Эмма басын изеді.
— Қасыңа тоқтаған сұр түсті седандағы екі ер адамды байқадың ба?
Эмманың өңі бозарып кетті.
— Олар… кешке барғың келе ме деп сұрады. Мен жоқ деп, көлігіме қайта отырдым.
Томас басын изеді.
— Олар сенің артыңнан шықты. Мен жақын жерде жанармай құйып тұрғанмын. Бәрін көрдім. Олар сені аңдып жүрді. Мен қауіпсіздігің үшін артынан ердім.
Қаным мұздап кетті.
— Полиция нөмірлерін тексерді. Екі ер адамның да бұрын сотталғаны бар — шабуыл, кәмелетке толмағандарға қарсы қылмыстар. Олар осы жерден екі квартал жерде ұсталды.
Эмманың аузы ашылып қалды.
— Сонда сіз… мені қорғап жүрдіңіз бе?
Томас оның деңгейіне дейін еңкейіп отырды.
— Қызым, менің де сен жастағы қызым бар. Мен оларды көргенде: егер бұл менің Лилим болса, дәл осылай істер едім деп ойладым. Тарихтың қайталануына жол бергім келмеді.
Ол сәл кідіріп, жилетінен ескі бір суретті шығарды.
— Бұл — менің әпкем Ребекка. Ол 1987 жылы он тоғыз жасында жанармай құю станциясынан жоғалып кетті. Үш аптадан кейін денесін тапты. Отыз жеті жыл бойы мен мініп жүрмін, бақылап жүрмін, қолымнан келгенше көмектесіп келемін. Қызыңыз маған оны еске салды. Оған ештеңе болуына жол бере алмадым.
Эмма оны құшақтап алды. Қорқынышты көрінетін алып байкер мен үрейленген қыз бірдей деңгейде тұрғандай құшақтасты.
Томастың даусы жұмсақ еді.
— Оның аман екеніне қуаныштымын. Маңыздысы — осы.
Кейін Эмма маған былай деді:
— Мен қате адамнан қорқыппын. Нағыз қауіп менің артымда болыпты, ал мен оны мүлде байқамадым.
Сол түні мен ұйықтай алмадым. Пластик байлауларды, скотчты, қызымды аңдыған екі ер адамды — және оны қорғау үшін бәрін тәуекелге тіккен байкерді ойладым.
Томас ондаған жыл бойы үнсіз түрде бейтаныс жандарды қорғап келіпті — балаларды ілесіп шығарып салған, күзетте тұрған, ешқашан атақ іздемеген. Эмма шабыттанды. Қазір ол қылмыстық әділет саласын оқып жүр, өзі сияқты адамдарға көмектескісі келеді.
Кейде қашып жүрген құбыжығың — шын мәнінде сені күзетіп жүрген періште болып шығады. Қорқынышты көрінетін бейтаныс адам балаң мен нағыз қауіптің арасындағы жалғыз қорған болуы мүмкін.
Ал кейде батырлар былғары киім киіп, татуировкасы бар болып, Harley мотоциклін мінеді.
Олар бақылайды. Қорғайды. Ең қажет сәтте жанынан табылады.
Рахмет саған, Томас.
Ребекка үшін. Эмма үшін. Соңғы отыз жеті жылда аман сақтаған әрбір бала үшін.
