— Ақыры мына кедей әйелден құтыламын! — деп Айдар адвокатына әдейі қатты дауыспен айтты, сот дәлізіндегі адамдардың бәрі еститіндей. — Он жыл бойы бәрін жалғыз өзім көтердім. Енді өз деңгейімдегі әйел табамын.
Айдана терезе жанындағы орындықта отырып, еденге қарап қалған еді. Қолдары дірілдеп, тынысы тарылып тұрды. Айналасындағылар бір-біріне қарап, әртүрлі реакция танытты: біреулер аяушылықпен басын шайқаса, енді біреулер бұл жағдайға араласпау үшін теріс қарап кетіп жатты.
Ал Айдар болса сөзін жалғастыра берді, тіпті бұл жағдайдан ләззат алғандай.
— Ол өзі кім сонда? Сәтсіз фотограф. Он жыл бойы үйде отырып, дұрыс ақша да таппады. Мен бәрін өзім көтердім: пәтер, көлік, демалыстар. Ал ол не істеді? Ештеңе. Тек камерасын шертумен болды.
Айдардың адвокаты қысылып жөткірініп қойды, бірақ клиентін тоқтату мүмкін емес еді.
— Ол мен оны өмір бойы асырайды деп ойлады ма? Әрине жоқ. Мен небәрі отыз бес жастамын, қалыпты өмір сүруге толық құқым бар. Өз қадірі бар әйелмен бірге.
Айдана баяу басын көтерді. Ол өз өміріндегі ең маңызды адам деп сенген адамға қарап отырды. Сол үшін ол бір кезде үлкен жарнама агенттігіндегі жақсы қызметінен бас тартқан еді. Алматыға көшу туралы ұсыныстан да бас тартты. Тіпті өз фотостудиясын ашу арманын да кейінге қалдырды.
Өйткені ол кезде Айдар оған:
— Саған мансаптың не керегі бар? Екеумізге де жеткілікті табысты мен табамын. Сен тек менің жанымда бол, — деген еді.
Айдана оның жанында болды. Тура он жыл.
Тамақ пісірді, үйді жинады, жұмыста қиындықтары болғанда қолдау көрсетті. Ол кешке дейін корпоративтік кештерде жүргенде, үйде жалғыз күтті. Кейде ол мас күйінде келіп, оның ештеңеге жарамайтынын айтып айқайлағанда да үнсіз қалатын.
Міне, бәрі осылай аяқталды.
Сот дәлізі. Ажырасу. Көпшілік алдында қорлану.
— Айдар, жеткілікті, — деді ол жай ғана.
— Қалайша «жеткілікті»? Мен тек шындықты айтып тұрмын. Сен менсіз кімсің? Ешкім. Тіпті кішкентай пәтер жалдауға ақшаң да жоқ.
— Менің қолым бар. Ақылым бар. Өзім-ақ күн көремін.
— Әрине, күн көресің, — деп мысқылдап күлді ол. — Қаланың шет жағынан бір бөлме жалдап, тиын-тебен үшін ұсақ тапсырыстардың артынан жүгіріп жүресің.
Сосын тәкаппар жымиып, тағы қосты:
— Айтпақшы, мен қазір Динарамен кездесіп жүрмін. Ол заңгер. Үлкен компанияда жұмыс істейді. Міне, нағыз әйел!
Айдана баяу орнынан тұрды. Сөмкесін алып, Айдарға соңғы рет қарады — бір кезде бүкіл өмірін бірге өткіземін деп сенген адамға.
Сосын сабырмен бұрылып, сот ғимаратынан шығатын есікке қарай жүріп кетті.
