— Мен саған айттым ғой — дастарқан жай! Сен әйелсің бе, әлде кімсің?! Екі апта бойы демалып, біз мұнда батпақта қалдық қой! Міндетіңді орында! — деді Айдар, даусы өткір, дөрекі, жүйкені қажайтын.
— Айдар, өзің шайды құя салшы, өтінем. Мен кешігіп барам, жобаны сағат онға дейін тапсыру керек, — деді Әсел, еденде отырып етігін түймелеп, иығымен телефонды қысып, таңғы асының соңын жинап жатып.
— Әсел-ай, сен де қызықсың, мен жаңа «Император Улунды» сынап жатырмын ғой. Су температурасы дәл болуы керек. Таңертең дәм сезуім өте нәзік, білесің ғой, ал ана шәйнек суды қатты қыздырып жібереді, егер қарамасаң. — Күйеуінің даусы асүйден естілді – жылы, сылбыр, бал сияқты тамшылап тұрған. — Ал менің мопс бейнеленген жейдем қайда? Онсыз жұмыс істей алмаймын, шабыт жоқ.
— Шкафта, Айдар. Екінші сөре. Өзің қара, — деді ол тыныш дауыспен.
— Мама! — бөлмеден башы бытырған он төрттегі Нұрлан көрінді. — Интернет өшіп қалды! Маған реферат жіберу керек, провайдерге хабарласшы тез!
— Ма-а-ма! — деп он жастағы Сәния қосылды. — Көйлекті кимеймін! Қышиды! Басқасын берші, әйтпесе мектепке бармаймын!
Әсел қимылсыз қалды — майдандағы сарбаздай. Бір қолында — макет жасау құралдары салынған сөмке, екіншісінде — қоқыс дорбасы. Кеудесінде ыстық бір сезім толқыды, бірақ ашу емес — шаршағандықтың қызуы еді. Ол бәріне айтып бергісі келді: мен де тірімін, мен де шаршаймын, мен де ұйқысыз түндерден басым зырылдайды деп. Бірақ тек терең дем алып:
— Қазір, балаларым. Қазір бәрін істеймін. Айдар, су кулерде. Нұрлан, модемді қайта қос. Сәния, джинсыңды ки, — деді.
— Міне, тағы мейірім жоқ, — деп Айдар сылбыр қозғалды. — Үйдің жылулығы қайда, Әсел? Махаббат қайда?
Ол үндемеді. Көлеңке болуға үйреніп қалған әйел ішінде мүк сияқты сол әдетпен өмір сүрді. Шеберханада, онда желім мен ағаш үгітігінің иісі тұрғанда, Әсел қайтадан жинақы, жеңіл, дәл болатын. Пинцетпен ол кішкентай орындықты саябақтың ортасына орнатты — үш түн бойы ұйықтамай жасаған жобасына.
— Әселжан, қымбаттым, — деді бөлім бастығы, Рысбек мырза, үстелге жақындап. — Ана Нұртайдың қолы дірілдеп, театрдың қасбетін желіммен бүлдіріп тастапты. Сол жерді сен дұрыстап берші, сенің қолың дәлірек. Ал ол сенің саябағыңды бояй берсін.
— Бірақ бұл менің авторлық жобам ғой… — деп бастады Әсел.
— Болар іс, балапан. Біз ұжымбыз. Бір-бірімізге көмектесеміз.
Ол тағы да басын изеді. «Жоқ» деген сөз көмей мен үрейдің арасында тұрып қалды. Ол бәрін жоғалтып алам деп қорқатын.
Түсте шеберхана көршісі — әйнек үрлеуші Майра кіріп келді. Даусы кернейдей, иісі — еркіндік пен шарап.
— Ей, сен тағы сол кепта не? Басқаның тапсырысын орындап отырып, құрғақ крекер жеп отырсың ба? — деп Майра желім банканы саусақпен түртіп қалды. — Құдай-ай, сенің түріңді көру ауыр. Кәрі ашықхаттай: солғын, жыртық. Оян, Әсел. Сен әдемі әйелсің. Ал көрініп тұрғаны — үстелде қалған шаң сияқты.
— Майра, бастама. Айдар шаршайды — дегустация, жүйке. Балалар. Үй…
— Айдар шаршайды?! — деп Майра күліп жіберді. — Онлайн шәй татып отырған адам ғой ол! Қайнап тұрған суды ішіп, өзін нәзік санайды. Ал сен бәрін өзің сүйреп жүрсің. Саған, Әсел, бір сілкініс керек. Оянатын.
Әсел күлді, бірақ күлкісіз. Кешке өзіне кішкентай кездесу жоспарлаған — шаштараз. Ұсақ нәрсе, бірақ жүрегі қуанып тұрған.
Бірақ дәл шыққалы тұрғанда көршісі, пысық, ұялуды білмейтін Айгүл кіріп келді, қолында — екі егіз бала, ойыншық тапаншамен жүгіріп жүрген.
— Әсел, көмек керек! — дедi ол, айғайлап. — Дереу косметологқа баруым керек, ал мына қарақшыларды тастайтын жер жоқ. Екі-ақ сағат отырсын, тыныш балалар.
— Бірақ менде жазылу… Мен енді ғана… — деп үлгермеді ол, егіздер әлдеқашан дәлізді аяғымен тыпырлатып жүрген.
— Әй, қойшы, құрбым! Шашың қашып кетпес! Ал мен — шугарингке, ол қасиетті нәрсе! — деп Айгүл есікті жауып кетті.
Бөлмеден Айдар шықты, таң да қалған жоқ:
— Қонақтар ма? Жақсы. Тек тыныш отырсын. Менде «Сүтті улун» туралы пікір жазу бар.
Әсел етігін жерге қойды. Шаш, қайшы, шаштараз — бәрі үгітіліп кетті. Үш сағаттан соң Айгүл оралғанда, бақыттан бал-бұл жанып, Әсел тек күлімсіреді. Ал Айдар: «Кешкі ас не?» — дегенде, ол үнсіз жуынуға кетті. Және суды қатты ағызып қойды.
*
Бір аптадан кейін кәсіподақ демалыс орнына жолдама ойнататын лоторея жасады. Әсел қатысқысы келмеген, бірақ Майра оның есімін барабанға салып жіберді.
— Бәрібір жолдама Еркінге тиеді, — деп күрсінді Әсел.
Бірақ жүргізуші қағазды шығарып, оқыды:
— Әсел Сарыбай!
Майра қуаныштан айқайлап жіберді. Әсел қатып қалды: екі апта тыныштық. Киім жуу жоқ, Айдар жоқ, балалардың айқайы жоқ.
Үйде бұл жаңалықты сатқындық ретінде қабылдады.
— Қалайша сен кетесің?! — деді Айдар, тіпті шай кесесін қойып. — Ал менің жейделерімді кім үтіктейді?
— Ал алгебрадан кім көмектеседі? — деп Нұрлан айқайлады.
— Мама, сен бізді тастайсың! — деп жылады Сәния.
Әсел аздап дірілдеді, бірақ Майра есікте тұрды, қатал, соттай:
— Бұл демалыс емес, әкімнің марапаты! Бас тартса — айыппұл, жұмыстан шығару! Түсіндіңдер ме?
Пайдақорлық жеңді. Айдар ауыр дем алды:
— Егер әкім десе… жарайды. Тек пельмен ал.
*
Пойыз қозғалды. Әсел телефонды ұстап отырды — қазір шақырады, қайтып кел деп айтады деп. Бірақ үнсіздік. Майра зарядтағышын алып қойған — «Тәуелділіктің кіндігін қиғаным». Ал шын мәнінде сым Әселдің чемоданында болатын. Тек қолдануға қорықты.
«Жасыл Қырлар» демалыс үйі оны хлор иісі мен сарғайған гүлдермен қарсы алды. Администратор шашын ұя етіп жинаған, көзін көтерместен:
— Бос стандарт бөлмелер жоқ. Тек жертөле деңгейі бар. Тыныш болады, — деді.
Төменгі қабат дымқыл, төсек сықырлап тұр, қабырғамен құмырсқа жорғалап өтті. Әсел шетке отырды. Ұлып жібере жаздады. Мұнда да — төменде.
Кенет бір дауыс естілді — сенімді, түзу, қатаң:
— Кешіріңіз, сіз енді ғана орналастыңыз ба?
Ресепшн жанында көзілдірігі бар, әсем жиекті әйел тұр — киімі стильді, келбеті түзілген.
— Иә… жертөлеге. Басқасы жоқ деді, — деп баяу жауап берді Әсел.
— Менің атым — Қалия. Бұрын клиникалық психолог едім. Қазір жай демалып жүрмін. Ал сіздің алдыңызда — өмір сүргені үшін кешірім сұрайтын әйел. Айнаға
— Мен саған айттым ғой — дастарқан жай! Сен әйелсің бе, әлде кімсің?! Екі апта бойы демалып, біз мұнда батпақта қалдық қой! Міндетіңді орында! — деді Айдар, даусы өткір, дөрекі, жүйкені қажайтын.
